این فقط یک فرضیه است: در دوران معاصر نیز هستند کسانی که بیشتر از آتشی شعر را می خوانند،بیشتر می نویسند،زیباتر می آرایند،دایره ی مطالعات شان بیشتر و بعید نیست که عمیق تر است ولی چون شاعرانه نزیستند،آتشی نشدند.

این فرضیه و فرضیات مکمل آن،این قابلیت را دارد تا در قالب پژوهشی «متدیک»چنان موردتحقیق قرار گیرد تا در صورت اثبات به «نظریه»مبدل شود.

فرضیه ی مذکور مبتنی بر شناخت این«مسأله»است که چرا بسیاری آن چنان که می دانند،زندگی نمی کنند؟در راستای این مسأله،سوال مورد بحث این نوشتار چنین است:آیا آتشی آن چنان که می دانست زندگی می کرد؟یافتن پاسخ های چنین سوالی از راه های مختلف قابل پیگیری است و یکی از این راه ها که به شاهراه می ماند،مطالعه ی حضور مردم در زندگی شاعر و حضور شاعر در زندگی مردم است.

از منظر روان شناسی،حضور حقیقی دو موجود،زمانی قابل اعتبار است که «اعتماد»پایه های ساختمانش باشد و اعتماد میسر نمی شود مگر این که تجربه ی جمعی در مورد چیزی به «باور»رسیده باشد.گمان می کنم از منظر حافظه ی جمعی این باور شکل گرفته بود که آتشی،به حوزه ای بدیع از معرفت دست یافته بود که او را قادر ساخت تا زندگی اش را در متن اندیشه اش قرار دهد.این نکته قابل تأمل فراوان است که او آن چه را می دانست و می آموخت،تجربه می کرد.آفت بسیاری از اندیشمندان را درست در همین جا باید جست و جو کرد که بسیار می دانند و کم بر مبنای دانسته های شان زندگی می کنند،بنابراین زندگی آن ها «سلوک»نخواهد بود و به تعبیری حافظه ی جمعی پنهان نمی ماند.در این صورت اندیشمند با هر میزان اندوخته ی دانش،بر مبنای پیرامون و یا حتی ملاحظه ی پیرامونش سیر خواهد کرد.در چنین شرایطی مسائل اقتصادی،سیاسی و اجتماعی است که شاعر را به راه می برد و درست در همین جاست که اندیشمند از آرمان ها و اسطوره ها فاصله می گیرد و شاعرانه زیستن به عاقلانه زیستن-در معنای عقل مرسوم-مبدل می شود.پس زیستن در متن اندیشه و البته فراتر از عقلانیت مرسوم،شاعرانه زیستن است.مثلاً «نیچه» که یک فیلسوف بزرگ و از افتخارات اندیشه ی بشر است،در ابتدا آدم مغروری بود،آن قدر که حق را متعلق به آدم زورمند می دانست و برای زور،اصالت قائل بود.وی در اواخر عمر به قدری لطیف و محبت شناس و انسان دوست شده بود که از کوچه ای گذر می کرد،یک گاری چپه شده با همه ی بار سنگینش،روی اسب وارونه توی جوی افتاده بود و گاریچی که گویا اسب مال خودش نیست همه تلاشش این بود که اسب را به هر نحوی شده تحریک کند تا زودتر بلند شده و راه بیفتد و بارش را به مقصد برساند و اگر هم اسب بیچاره ناقص می شد،چه اهمیتی داشت،مهم این بود که با وحشی گری تمام اسب بیچاره را زیر ضربات شلاق گرفته و اسب هم گاهی از ترس شلاق خیز برمی داشت،ولی زیر فشار سنگین ،دوباره می افتاد،به طوری که پایش مجروح شد و شکست.نیچه این وضع را که می بیند،به شدت عصبانی می شود و از گاریچی می خواهد که این کار را نکند و می گوید اول باید بارها را برداشت و بعد اسب را بلند کرد.گاریچی حوصله ی این حرف ها را ندارد و اعتنایی نمی کند.نیچه عصبانی می شود،یقه ی گاریچی را می گیرد تا به اسب شلاق نزند و گاریچی به جان فیلسوف می افتد و فیلسوف،مجروح می شود و سپس می میرد.این چه معامله ای ست؟فیلسوفی می میرد تا اسبی زنده بماند!

آیا این ضد منطق است؟نه نیست.منطقی است؟باز هم نیست؟پس چیست؟فراتر از منطق است،فرا منطقی است،فرا عقلانی است.شاعرانه اندیشیدن،شاعرانه زیستن و شاعرانه مردن است.زمانی که آتشی را به خاک سرد سپردند و آب ها کم کم از آسیاب افتاد و هر کسی بی تأخیر و با تأخیر به زندگی خویش برمی گشت،شب هنگام تلفن همراه زنگ خورد،محمد دادفر (نماينده‌ي پيشين مردم بوشهر در مجلس ) بود با صدایی که کمتر تجربه اش را داشتم.می گفت می خواهد قبل از بازگشت به تهران مرا ببیند.قبل از پروازش وعده گذاشتیم.او در پارکینگ فرودگاه از آخرین روزهای زندگی شاعر سخن ها گفت،اندک ولی هر کدامش رمزی از گزندی بود.سخنانی که:

گر نبودی زحمت نامحرمی                  

چند حرفی از وفا وا گفتمی

و البته هم گفت: شاعر در آخرین لحظات عمرش در بیمارستان آرزوی لانه ای 25متری را داشته است که متعلق به خودش باشد.

دردی از اعماق،آن چنان همه ی وجودم را فرا گرفت که گویی ز مهریر انسانیت را با «ادیپوس»سوفکل در شهر«تبای» دیگر بار به تجربه نشسته ام.دردی از آن دست که تنها «ایسمنه»هیبتش را دریافته و «آنتیگونه»بیچاره به استقبالش رفته بود و زمانی اسطوره ای نیاز است تا «همسرایان»شاید بتوانند آن را بسرایند.حدیثی این چنین را بگذارم و بگذرم که نه زمانش هست و نه امروز توانش.این قدر نوشتم تا این نکته ی مختصر را بنویسم که شاعری که می توانست شعر را بسازد و از ساخت و سازش شبه کاخی در«جردن»تهران بپردازد و ویلایی در رامسر و ... به معامله ای پرداخت که در آرزوی لانه ی 25 متری در غربت درگذشت.آری این چنین بود سرگذشت شاعر فرا عقلانی.

این چنین است شاعر زیستن ،در اوج ماندن و در خاطره ی انسانی حضور ممتد داشتن و چنین می شود که در بزرگ داشتش،چه در هنگام حیات و چه در مماتش،سبزی فروشان بازار صفا حضور دارند و فروشندگان بازار بی صفای ملت.دانش آموزان کم سن و سال که شعر را نمی توانند حتی درست بخوانند،می گریند و استاد فرزانه ی ما دکتر“سیدجعفر حمیدی“بر فراز گنبد شیخ حسین خان چاهکوتاهی ایستاده است و انديشناك به آتش فروزانی می‌نگرد که عنقریب در خاک پست سرد به ابدیت می پیوندد.

تعداد نمايش: 1511

نظرات (10)

1  تصحيح نوشته شده توسط عباس عاشوري نژاد , در تاريخ 02/11/1385 در ساعت 06:31 دوستان عزيزم سلام .   نظر به اينكه سيستم نظردهي را به اين شكل جديد به تازگي نصب كرده ايم تذكر 2 نكته ضروري است :  1 - در قسمت نظرات مي توانيد هر گونه نظري حتي خارج از ارتباط با مطلب عنوان كنيد   2 - به همين دليل نظراتي كه قبلا شما در ارتباط با مطالب وب سايت مطرح كرده بوديد حذف گرديده بنابراين خوشحال مي شويم در صورت تمايل نظرات خود را مجددا بنويسيد

2  نوشته شده توسط رمضانی , در تاريخ 02/11/1385 در ساعت 10:00 سلام! من باز مزاحم شدم نظرم هم خیلی مربوط نیست! یعنی نخوندم هنوز ÷ستتون رو که نظری داشته باشم!!   ...میخواستم بگم به وبلاگ توی لیست لینکهام یه سری بزنین! جالبه!  همین!  بعدش هم فکر نکنم سایت اف بی آی هم اینقدر دنگ و فنگ داشته باشه نظر گذاشتنش!! ولی خب جالبه! تنوعیه در نوع خودش! :   فعلآ!

3  اهه! اینجانب... نوشته شده توسط رمضانی , در تاريخ 02/11/1385 در ساعت 10:06 ااااااااااااا!!! یعنی من اولین نفر بیدم که این مدل نظرخواهی رو افتتاح کردم؟؟ چه افتخار بزرگی!!   ااااااااااااا!!! چرا نظرهای آدمو میخوره این؟؟ گفتم به وبلاگ تنهایی توی لیست لینک هام سر بزنین. ولی تنهاییش رو سانسور کرد!!

4  خار صحرا به نگاهم گل ا� نوشته شده توسط مهدی خلیل زاده , در تاريخ 03/11/1385 در ساعت 15:17 سلام استاد . یاد " م.گارسیا " افتادم که فرمود : " اگر شعر نتواند تغییر دهد جامعه را ، باید تغییر داد هرآنچه را که شعر مینامند " . عشق ، زمان ، آسمان و حتی خدا هم مال آتشی است و " چه اهمیت دارد " از دید محدود امثال من "گاه اگر میرویند قارچهای غربت " . کاش فضا مجاز نبود تا سیر داد میزدم .

5  نوشته شده توسط م , در تاريخ 03/11/1385 در ساعت 16:03 سلام  استاد عزیز  .........................  اولین بار میام اینجا..........یه خورده پس زمینه درد جاودانگی زیبا بود اون طبیعت سبز با اون درختای خشکیده با اون فضای مه آلود.......................از مه اونجا خوشم اومد....  مطالب رو خوندم.......از عصبانیت « نیچه » لذت بردم!    « دل من قطره ای شد که از چــــــــــــــــــــــــــشم فلک ریخت!» ـــــــــــــــــــــــــــــ م ــــــــــــــــــــــــــــــ ـــ  نمی دانم چرا   حس می کنم خدا خوابیده است  هزاران سال گذشته  هنوز وعده های داده شده به انجام نرسیده اند  انسان فراموش شده  درد دست از سر آدم بر نمی دارد  چرا باید بدانیم؟  آیا با دانستن گناهان ما بیشتر نمی شوند؟  آیا با دانستن وعده های چندین هزار ساله انجام می پذیرند؟  خدا آیا...  ...................................  کاش قبل از امتحان یهس ر میزدم نمونه سوالات رو میدیدم  باز هم مثل همیشه...!  ..........  ممنون و منتظر  این سومین باره امیدوارم این یکی برسه دستتون  ...............  بعد یه خورده اگه ممکنه فونت نوشته ها رو تغییر بدید   ممنون

6  (!) نوشته شده توسط خداي گورستان , در تاريخ 04/11/1385 در ساعت 01:04 خوب  !  مباركه  ي كم جا خوردم وقتي رسيدم اينجا  ي مشكلي هست  اينجا خيلي دير لود ميشه!  اتوبيوگرافي ! رو خوندم  شما كه استاد هستين ..ميدونين الان وقت امتحانا و درس و .... پس بايد ببخشين اگه الان مرخص ميشم...  ولي متمئن هستم كه صرفرست برميگردم  ...  موفق باشين    null

8  نوشته شده توسط م , در تاريخ 04/11/1385 در ساعت 18:44 زمان دارد زیر پایم صدا می زند  با کفش هایم همدست شده اند  می بینی؟  پاهایم کفش هایم را به حرکت در می آورد  زمان هم حرکت می کند  اگر بایستم زمان می ایستد؟!  ...................  ممنون فکر کنم مشکل حل شد و عضو شدم!

10  ‌enteghad نوشته شده توسط كوروش, در تاريخ 21/07/1387 در ساعت 22:27 درود بر شما استاد بزرگوار  سايت شماراديدم وچندتااز مقالاتتون راخوندم. اول اينكه درسايت شما يك خلاء بزرگ وجوددارد و آن هم يك كتابخانه شخصي الكترونيكي براي دانلود كتاب ميباشد كه متاسفانه اين مورد درسايت وجودندارد اميدوارم هرچه زودتر يك كتابخانه براي مراجعه كنندگانتون توي سايت بزاريد.  نكته دوم اينكه دوره افكاروانديشه هاي علي شريعتي تموم شده وديگه نسل جوون امسال شريعتي داستان سرار ومغلطه كار رانميپسنده. به قول يكي از دوستان شريعتي يك داستانسرا است نه يك اسلام شناس .من كه خودم هيچ وقت شريعتي مغلطه كار رابخاطر دروغي كه گفته نميبخشم.دركتاب بازگشت به خويش ميگه ايرانيها باآغوش باز اسلام رو پذيرفتند.  آخه يكي نبود به اين آدم مغلطه كار بگه پس اين همه شورش برعليه عربها بخاطر چه بود.  آقاي دكتر عاشوري اگه ميشه اسم شريعتي روكه صاحب بزرگترين كارخانه مغلطه بافي است را ازسايت بيرون بكش تا سايت يه نفسي تازه كنه متشكرم.   درود بركورش بزرگ

نوشتن نظر
Please keep the topic of messages relevant to the subject of the article. Personal verbal attacks will be deleted. Please don't use comments to plug your web site. Such material will be removed. Just ensure to *Refresh* your browser for a new security code to be displayed prior to clicking on the 'Send' button. Keep in mind that the above process only applies if you simply entered the wrong security code.
نام:
پست الكترونيك
وب سايت
عنوان:
BBCode:
نظر:
كد:*
	I wish to be contacted by email regarding additional comments

Powered by AkoComment Tweaked Special Edition v.1.4.6
AkoComment © Copyright 2004 by Arthur Konze - www.mamboportal.com
All right reserved